کم‌تحرکی به‌تنهایی به معنی نیاز قطعی به فیزیوتراپی نیست، اما بعضی تغییرات می‌توانند نشان دهند که بهتر است وضعیت حرکتی فرد ارزیابی شود. برای مثال، دشوار شدن راه رفتن در خانه، نیاز به کمک برای بلند شدن از صندلی یا تخت، ضعف پس از بیماری یا جراحی، کاهش تعادل و ترس از زمین‌خوردن از نشانه‌های مهم هستند.

دردهای مداوم زانو، کمر یا لگن و سابقه مشکلاتی مانند سکته مغزی، پارکینسون، ام‌اس یا شکستگی نیز می‌توانند دلیل مناسبی برای درخواست ارزیابی فیزیوتراپی باشند. فیزیوتراپیست می‌تواند در منزل قدرت عضلات، دامنه حرکتی، تعادل، راه رفتن و توانایی انجام فعالیت‌های روزمره را بررسی کند و بر اساس یافته‌ها درباره ادامه توان‌بخشی یا اقدامات ساده‌تر تصمیم‌گیری کند.

اولین جلسه معمولاً با ارزیابی و آشنایی شروع می‌شود و قرار نیست بیمار از همان ابتدا وارد تمرینات سنگین شود. فیزیوتراپیست درباره سوابق پزشکی، داروهای مصرفی، مشکل فعلی و اهداف فرد و خانواده سوال می‌کند؛ برای مثال بهتر شدن راه رفتن، کاهش درد، افزایش تعادل یا انجام آسان‌تر فعالیت‌های روزمره.

سپس مواردی مانند قدرت عضلات، دامنه حرکت مفاصل، تعادل، الگوی راه رفتن، درد و سطح عملکرد فرد با روش‌های متناسب ارزیابی می‌شود. شرایط محیط خانه نیز ممکن است از نظر ایمنی و فضای مناسب برای تمرین بررسی شود.

در پایان، بر اساس ارزیابی انجام‌شده درباره اهداف توان‌بخشی، تعداد جلسات تقریبی و تمرین‌های مناسب در منزل توضیح داده می‌شود. برنامه دقیق می‌تواند در طول جلسات و بر اساس پاسخ بیمار به درمان تغییر کند.

زمان مشاهده تغییرات برای همه افراد یکسان نیست و به علت مشکل، شدت علائم، وضعیت عمومی، سن، میزان همکاری فرد و استمرار تمرین‌ها بستگی دارد. بعضی افراد ممکن است طی چند هفته در مواردی مانند حرکت، خشکی، درد یا انجام فعالیت‌های روزمره تغییراتی احساس کنند، در حالی که توان‌بخشی پس از سکته مغزی، جراحی یا مشکلات مزمن ممکن است به دوره طولانی‌تری نیاز داشته باشد.

معیار مناسب، پیشرفت تدریجی و قابل اندازه‌گیری نسبت به وضعیت اولیه است؛ نه یک وعده ثابت برای تعداد جلسات. فیزیوتراپی می‌تواند در سنین بالا نیز بر اساس شرایط فرد و با هدف حفظ یا بهبود توان حرکتی، تعادل، قدرت و استقلال در فعالیت‌های روزمره مورد استفاده قرار گیرد، مگر اینکه محدودیت پزشکی مشخصی برای آن وجود داشته باشد.

در بسیاری از جلسات به فضای بسیار بزرگی نیاز نیست. یک محیط امن و نسبتاً خلوت، صندلی محکم و فضای کافی برای انجام تمرین‌ها یا چند متر راه رفتن معمولاً می‌تواند برای شروع مناسب باشد.

بهتر است موانعی مانند سیم‌های رهاشده، فرش‌های لغزنده و وسایل قرارگرفته در مسیر رفت‌وآمد برطرف شوند. بسته به برنامه درمانی ممکن است فیزیوتراپیست از کش تمرینی، توپ، نوار مقاومتی، وزنه‌های سبک یا سایر تجهیزات قابل حمل استفاده کند.

برنامه فیزیوتراپی باید تا حد امکان با شرایط واقعی منزل و توانایی بیمار هماهنگ شود؛ بنابراین لازم نیست خانواده برای شروع درمان تغییرات گسترده‌ای در خانه ایجاد کند.

در بسیاری از این شرایط، فیزیوتراپی می‌تواند با ارزیابی مناسب و تنظیم شدت فعالیت انجام شود؛ اما نوع و شدت تمرین باید بر اساس وضعیت پزشکی فرد تعیین شود. فیزیوتراپیست باید درباره بیماری‌های قلبی‌عروقی، فشار خون، دیابت، پوکی استخوان، داروهای مصرفی و محدودیت‌های پزشکی فرد اطلاعات کافی داشته باشد.

تمرین‌ها معمولاً به‌صورت تدریجی و متناسب با تحمل بیمار پیش می‌روند و در صورت وجود محدودیت یا خطر خاص، هماهنگی با پزشک یا تیم درمانی اهمیت دارد. در بیماران مبتلا به پوکی استخوان نیز انتخاب نوع تمرین باید با توجه به شدت بیماری و خطر شکستگی انجام شود.

بهتر است فیزیوتراپیست از طریق یک مجموعه مشخص و قابل پیگیری معرفی شود، نه صرفاً بر اساس یک شماره ناشناس. درباره مدرک تحصیلی، مجوز حرفه‌ای، سابقه کار و تجربه فیزیوتراپیست در شرایط مشابه بیمار سوال کنید.

وجود ارزیابی اولیه، توضیح روشن درباره روند درمان، امکان پیگیری جلسات و پاسخ‌گویی مجموعه در صورت بروز مشکل نیز از نکاتی است که می‌تواند انتخاب را مطمئن‌تر کند. همچنین شرایط لغو جلسات، تعویض نیرو یا بازگشت وجه، در صورتی که مجموعه چنین خدماتی ارائه می‌دهد، باید پیش از شروع همکاری به‌صورت شفاف و ترجیحاً مکتوب مشخص شود.

در مورد مجموعه «پرستار سالمند» نیز بهتر است جزئیات مربوط به سوابق فیزیوتراپیست، نحوه نظارت، پشتیبانی و شرایط هرگونه ضمانت یا تعویض نیرو را پیش از ثبت درخواست از کارشناسان مجموعه دریافت کنید.

هزینه فیزیوتراپی در منزل می‌تواند به عواملی مانند محل ارائه خدمت، مدت و تعداد جلسات، نوع مشکل، میزان نیاز بیمار به توان‌بخشی و سطح تخصص موردنیاز بستگی داشته باشد. به همین دلیل هزینه یک دوره برای بیماری مانند سکته مغزی لزوماً با یک مشکل ساده‌تر اسکلتی‌عضلانی یکسان نیست.

بهتر است پیش از شروع درمان، هزینه هر جلسه و در صورت وجود، هزینه تقریبی یک دوره مشخص مانند ۱۰ جلسه را از مجموعه دریافت کنید. همچنین درباره مدت هر جلسه، نحوه پرداخت، شرایط لغو یا جابه‌جایی جلسات و خدماتی که در مبلغ اعلام‌شده قرار می‌گیرد، سوال کنید.

اگر مجموعه شرایطی مانند ضمانت رضایت یا بازگشت وجه ارائه می‌کند، جزئیات و محدودیت‌های آن باید قبل از شروع همکاری به‌صورت شفاف اعلام و در قرارداد یا شرایط خدمات درج شود.