مراقبت بعد از جراحی در منزل

زمان لازم برای مطالعه صفحه 19 دقیقه

فرآیند بهبودی سالمندان پس از عمل جراحی دوره‌ای حساس و پراهمیت است که نیاز به توجه ویژه‌ای دارد. سالمندان نه تنها از عوارض طبیعی جراحی (درد، ضعف جسمانی و محدودیت‌های حرکتی) رنج می‌برند، بلکه به دلیل شرایط سنی ممکن است دوران نقاهت طولانی‌تر و پرچالش‌تری را تجربه کنند. در چنین شرایطی مراقبت صحیح و همه‌جانبه در منزل تضمین‌کننده‌ی تسریع بهبودی و پیشگیری از بروز عوارض ناخواسته خواهد بود.

اهمیت مراقبت پس از جراحی در سالمندان

نیاز به مراقبت ویژه از سالمند پس از عمل جراحی دلایل متعددی دارد. افراد سالمند نسبت به بیماران جوان‌تر سرعت بهبودی کمتری دارند و خطر بروز عوارض در آن‌ها بیشتر است. برای مثال, ضعف سیستم ایمنی و وجود بیماری‌های زمینه‌ای سبب می‌شود سالمندان پس از جراحی در مقابل عفونت‌ها آسیب‌پذیرتر باشند. از سوی دیگر سالمندان ممکن است در دوران نقاهت با مشکلاتی مانند کاهش اشتها، کم‌حوصلگی، افسردگی و کاهش تعادل روبرو شوند که همه‌ی این‌ها لزوم رسیدگی دقیق‌تر را دوچندان می‌کند. بنابراین مراقبت پس از عمل در سالمندان صرفاً به انجام پانسمان یا دادن دارو خلاصه نمی‌شود، بلکه باید تمام جنبه‌های جسمی و روحی بیمار را دربرگیرد.

آماده‌سازی منزل برای بازگشت سالمند پس از جراحی

محیط خانه باید به گونه‌ای تنظیم شود که سالمند در هنگام استراحت و انجام امور روزمره با کمترین خطر و بیشترین راحتی مواجه گردد. به عنوان مثال، برداشتن موانع و وسایل اضافه از مسیر تردد سالمند برای جلوگیری از زمین خوردن ضروری است. نصب ترمز یا چسب‌های اصطکاک‌زا در زیر فرش‌های لغزنده، جمع کردن سیم‌های برق از مسیر رفت‌وآمد و نورپردازی مناسب در راهروها اقداماتی ساده اما حیاتی برای افزایش ایمنی منزل هستند. همچنین بهتر است وسایل مورد نیاز سالمند (مانند تلفن، عینک، داروها, کنترل تلویزیون یا یک بطری آب) در نزدیکی تخت یا صندلی او قرار گیرد تا برای دسترسی به آن‌ها دچار زحمت نشود. در صورت امکان، ایجاد فضای استراحت در طبقه همکف خانه (برای خانه‌های دوبلکس یا دارای پله) می‌تواند رفت‌وآمد سالمند را تسهیل کرده و خطر بالا و پایین رفتن از پله‌ها را از بین ببرد.

علاوه بر موارد ایمنی، فضای روانی منزل نیز باید آرامش‌بخش باشد. مرتب بودن اتاق، ملحفه‌ها و لباس‌های تمیز، تهویه هوای مطبوع و نور مناسب همگی به بهبود روحیه سالمند کمک می‌کنند. حضور یادگاری‌ها، عکس‌های خانوادگی یا هر چیز دلگرم‌کننده در اتاق می‌تواند حس بهتری به سالمند بدهد و اضطراب او را کاهش دهد. هدف آن است که خانه به محیطی تبدیل شود که در آن سالمند احساس امنیت، آرامش و حمایت داشته باشد؛ به خصوص پس از تجربه استرس‌زای عمل جراحی.

مدیریت داروها و رعایت دستورات پزشکی

یکی از مهم‌ترین جنبه‌های مراقبت پس از جراحی، مدیریت دقیق داروها و دستورات پزشک است. پزشک معالج پس از عمل فهرستی از داروهای مورد نیاز (شامل مسکن‌ها، آنتی‌بیوتیک‌ها، ملین‌ها و غیره) و همین‌طور توصیه‌هایی درباره‌ی نحوه‌ی مصرف آن‌ها ارائه می‌دهد. سالمند باید این داروها را طبق برنامه و سر وقت مصرف کند تا درد او تسکین یابد و از عفونت یا سایر عوارض پیشگیری شود. با این حال، به خاطر سپردن زمان و مقدار دقیق هر دارو برای یک سالمند به‌تازگی جراحی‌شده کار ساده‌ای نیست. ممکن است سالمند دچار گیجی پس از بیهوشی باشد یا به علت کهولت سن دچار فراموشی گردد و مصرف برخی داروها را از قلم بیندازد. از این رو حضور یک مراقب آگاه در کنار سالمند بسیار کمک‌کننده است تا برنامه دارویی را تنظیم و اجرا کند. پرستار سالمند می‌تواند با یادداشت‌برداری، تنظیم هشدار یا استفاده از جعبه‌های تقسیم‌بندی دارو، اطمینان حاصل کند که بیمار داروهای خود را به‌موقع و به میزان صحیح دریافت می‌کند.

علاوه بر داروها، رعایت دقیق دستورهای پزشکی نیز ضرورت دارد. این دستورها ممکن است شامل محدودیت‌های حرکتی (مثلاً بلند نکردن اجسام سنگین یا ممنوعیت رانندگی), دستور رژیم غذایی خاص، مراقبت از محل بخیه و مواردی از این دست باشد. گاهی سالمند یا خانواده‌اش در مواجهه با این همه توصیه دچار سردرگمی می‌شوند و اجرای همزمان آن‌ها دشوار به نظر می‌رسد. در چنین شرایطی داشتن یک چک‌لیست که زمان انجام هر کار (اندازه‌گیری فشار خون، تعویض پانسمان, نرمش تنفسی و …) را مشخص کند، بسیار مفید خواهد بود. به‌ویژه در روزهای اول پس از ترخیص، بهتر است یکی از اعضای خانواده یا یک پرستار حرفه‌ای همیشه کنار سالمند حضور داشته باشد تا بر حسن انجام همۀ دستورهای پزشکی نظارت کند و هرگونه سوال یا ابهام را با پزشک در میان بگذارد.

مراقبت از زخم و پیشگیری از عفونت

مراقبت از محل جراحی و پیشگیری از عفونت زخم از دیگر اولویت‌های اساسی در مراقبت بعد از عمل است. سالمندان به علت سیستم ایمنی ضعیف‌تر، بیش از دیگران در معرض عفونت‌های پس از عمل قرار دارند. بنابراین باید محل بخیه یا برش جراحی طبق دستور پزشک به طور منظم تمیز و پانسمان شود. هرگونه قرمزی، تورم، گرمای غیرطبیعی، ترشح چرکی یا بوی بد در اطراف زخم می‌تواند نشانه‌ی شروع عفونت باشد که نباید نادیده گرفته شود. همچنین تب ناگهانی, لرز, یا افزایش درد موضعی علی‌رغم مصرف مسکن از دیگر علائم هشدار عفونت به شمار می‌روند. در صورت مشاهده این نشانه‌ها باید فوراً به پزشک اطلاع داد.

برای مراقبت صحیح از زخم، همواره بهداشت دست‌ها را رعایت کنید؛ پیش از هر بار تعویض پانسمان یا لمس محل بخیه، دستان خود را حداقل ۲۰ ثانیه با آب و صابون بشویید یا از محلول ضدعفونی استفاده کنید. از وسایل استریل برای پاکسازی زخم بهره بگیرید و داروهای موضعی یا کرم‌هایی را که پزشک توصیه نکرده است به هیچ وجه خودسرانه روی زخم اعمال نکنید. بهتر است پانسمان‌ها طبق زمان‌بندی تعیین‌شده تعویض شوند و زخم حتی‌المقدور خشک و تمیز نگه داشته شود. حمام کردن سالمند در روزهای اول باید با مشورت پزشک باشد؛ تا زمانی که بخیه‌ها کشیده نشده‌اند یا زخم کاملاً ترمیم نشده، نباید آن ناحیه خیس شود. به جای دوش گرفتن، می‌توان از اسفنج مرطوب برای تمیز کردن بدن استفاده کرد تا پانسمان‌ها خشک باقی بمانند.

رعایت بهداشت و رسیدگی دقیق به محل بخیه در سالمندان، از مهم‌ترین اقدامات برای جلوگیری از عفونت پس از عمل است. مراقب یا پرستار سالمند باید هر روز زخم را وارسی کرده و کوچکترین تغییر غیرعادی را جدی بگیرد. به عنوان نمونه، اگر اطراف بخیه نسبت به روز قبل قرمزتر یا متورم‌تر به نظر برسد یا بیمار از افزایش درد در آن ناحیه شکایت کند، نباید منتظر ماند؛ چرا که عفونت در سالمندان می‌تواند به سرعت گسترش یابد و حتی منجر به بستری مجدد بیمار در بیمارستان شود. خوشبختانه با مراقبت اصولی و تمیز نگه داشتن محل جراحی، می‌توان تا حد زیادی از این عارضه پیشگیری کرد. حضور یک پرستار باتجربه در منزل نیز می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد، زیرا پرستار با تبحر در تعویض پانسمان‌ها و شناخت علائم عفونت، از بروز مشکلات جدی‌تر جلوگیری خواهد کرد.

مراقبت صحیح و همه‌جانبه در منزل تضمین‌کننده‌ی تسریع بهبودی و پیشگیری از بروز عوارض ناخواسته خواهد بود.

تغذیه مناسب سالمند

پس از عمل جراحی، تغذیه سالم و مقوی نقشی مهمی در بهبود وضعیت بیمار ایفا می‌کند. سالمندان ممکن است به دلایل مختلفی (بی‌اشتهایی ناشی از داروها، حالت تهوع بعد از بیهوشی، افسردگی پس از عمل) تمایلی به غذا خوردن نداشته باشند. اما باید توجه داشت که بدن برای ترمیم بافت‌ها، مبارزه با عفونت و بازیابی انرژی به مواد مغذی نیاز دارد. از این رو، تنظیم یک برنامه غذایی متناسب با وضعیت بیمار ضروری است. معمولاً پزشکان رژیم غذایی خاصی را توصیه می‌کنند که ممکن است شامل پروتئین بالا (برای ترمیم بافتی), فیبر کافی (برای جلوگیری از یبوست ناشی از کاهش تحرک و مصرف مسکن‌ها) و مایعات فراوان باشد.

در روزهای اول پس از جراحی، بهتر است وعده‌های غذایی سبک اما مغذی به بیمار داده شود. غذاهای نرم و هضم‌پذیر مثل سوپ، فرنی, پوره سیب‌زمینی, تخم‌مرغ آبپز یا خوراک گوشت له‌شده گزینه‌های خوبی هستند که هم انرژی‌بخش‌اند و هم دستگاه گوارش بیمار را تحت فشار نمی‌گذارند. پرهیز از غذاهای پرنمک یا پرچرب که ممکن است حالت تهوع بیمار را تشدید کنند نیز توصیه می‌شود. همچنین تقسیم وعده‌های غذایی به حجم کمتر و دفعات بیشتر (مثلاً ۵-۶ وعده کوچک در روز به جای ۳ وعده سنگین) می‌تواند به افزایش اشتهای سالمند کمک کند.

هیدراتاسیون و دریافت مایعات کافی هم به همان اندازه اهمیت دارد. نوشیدن آب، آب‌میوه طبیعی (بدون قند افزوده) و مایعاتی مثل چای کمرنگ یا دمنوش‌های آرام‌بخش، به جلوگیری از کم‌آبی بدن و رفع یبوست کمک می‌کنند. البته اگر بیمار به‌تازگی تحت عمل جراحی دستگاه گوارش قرار گرفته یا محدودیت مصرف مایعات دارد، باید طبق سفارش پزشک عمل شود.

در نهایت، صبوری و سلیقه در غذا دادن به سالمند مهم است. اگر سالمند میل چندانی به غذا ندارد، می‌توانید با تزیین غذا یا ایجاد تنوع در طعم و رنگ غذاها اشتهای او را تحریک کنید. مشارکت دادن سالمند در تصمیم‌گیری درباره منوی غذایی روزانه (مثلاً پرسیدن اینکه “امروز صبحانه چه دوست داری بخوری؟”) نیز حس بهتری به او می‌دهد و او را به خوردن ترغیب می‌کند. به یاد داشته باشید که تغذیه خوب، بنیان بهبودی سریع‌تر و مقاومت بدن در برابر عفونت‌هاست.

تحرک و توانبخشی پس از جراحی

هرچند استراحت کافی در روزهای اول پس از عمل ضروری است، اما تحرک به موقع و مناسب نیز بخش جدایی‌ناپذیر از روند بهبودی سالمندان به شمار می‌آید. باقی ماندن طولانی‌مدت در بستر می‌تواند عوارضی همچون ضعف عضلانی، خشکی مفاصل، یبوست، ذات‌الریه و حتی لخته شدن خون در اندام‌ها را به دنبال داشته باشد . به همین دلیل, پزشکان معمولاً توصیه می‌کنند به محض اینکه وضعیت عمومی بیمار اجازه داد، فعالیت‌های بدنی سبک از سر گرفته شود. این فعالیت‌ها می‌تواند در ابتدا شامل حرکت دادن دست و پا در تخت، چرخیدن به پهلو، نشستن لبه تخت و سپس ایستادن و کمی راه رفتن در اتاق باشد.

طبیعی است که سالمند در ابتدا احساس ضعف و عدم تعادل کند؛ بنابراین حضور یک همراه در کنار او هنگام راه رفتن یا انجام تمرینات سبک الزامی است تا از زمین خوردن یا وارد آمدن فشار بیش از حد به بخیه‌ها جلوگیری شود. انجام تمرینات تنفسی عمیق (دم و بازدم‌های کامل) و سرفه‌های کنترل‌شده نیز جزئی از تحرکات مفید پس از عمل است که به پیشگیری از تجمع ترشحات در ریه و بروز ذات‌الریه کمک می‌کند. بسیاری از سالمندان از ترس باز شدن بخیه‌ها ممکن است از سرفه یا نفس عمیق کشیدن خودداری کنند؛ در حالی که با گرفتن یک بالش روی محل برش جراحی در هنگام سرفه (به عنوان محافظ) می‌توان این کار را ایمن‌تر کرد. پرستار یا فیزیوتراپیست در منزل می‌تواند تمرینات ساده‌ای به سالمند آموزش دهد تا ظرفیت تنفسی و دامنه حرکتی اندام‌هایش به تدریج افزایش یابد.

شروع زودهنگام تمرینات سبک و قدم‌زدن با کمک مراقب، از نکات کلیدی در بهبود حرکت سالمند پس از عمل است. پیاده‌روی کوتاه در داخل خانه (مثلاً راه رفتن به سمت پنجره و برگشت) به محض توانایی، باعث بهبود گردش خون و جلوگیری از تشکیل لخته خون در پاها می‌شود. حتی می‌توان برای تشویق بیمار، مسیرهای خیلی کوتاه را چند بار در روز پیمایش کرد و به مرور مسافت را افزایش داد. استفاده از وسایل کمکی مثل واکر یا عصا در صورت تجویز پزشک، ایمنی حرکت را بیشتر می‌کند. همچنین تمرینات دامنه حرکتی برای دست‌ها و پاها (مثل خم و راست کردن آرام مفاصل) کمک می‌کند عضلات خشک نشوند. در صورتی که جراح برای بیمار فیزیوتراپی تجویز کرده باشد، حتماً جلسات توانبخشی را به موقع و طبق برنامه انجام دهید. فیزیوتراپیست با تمرینات حرفه‌ای‌تر به کاهش درد، افزایش قدرت عضلانی و بهبود تعادل سالمند کمک زیادی خواهد کرد.

پیشگیری از عوارض شایع پس از عمل

سالمندان به دلیل شرایط سنی در معرض برخی عوارض شایع پس از جراحی قرار دارند که باید به‌صورت پیشگیرانه مهار شوند. یکی از این عوارض, عفونت ریوی یا ذات‌الریه است که اغلب به دلیل کم‌تحرکی و عدم تهویه مناسب ریه‌ها رخ می‌دهد. برای جلوگیری از این مشکل، همان‌طور که گفته شد انجام تمرینات تنفسی و سرفه‌های منظم بسیار مهم است. استفاده از اسپیرومتر تشویقی (وسیله کمک‌تنفسی که بیمار در آن نفس می‌کشد و گوی‌های داخل آن را بالا می‌برد) طبق دستور پزشک می‌تواند به باز نگه داشتن راه‌های هوایی و تقویت ریه‌ها کمک کند. پرستاران حرفه‌ای معمولاً بیماران را تشویق می‌کنند که هر چند ساعت یک بار چند نفس عمیق بکشند و سرفه کنند تا ترشحات ریوی تخلیه شود.

عارضه شایع دیگر لخته‌شدن خون در اندام‌ها (معمولاً در پاها) است که به نام ترومبوز عمقی ورید (DVT) شناخته می‌شود. کاهش تحرک پس از عمل عامل مستعدکننده‌ی این مشکل است. برای پیشگیری، علاوه بر راه رفتن زودهنگام، ممکن است پزشک داروهای رقیق‌کننده خون یا جوراب‌های واریس مخصوص تجویز کند که باید دقیقا طبق دستور استفاده شوند. بالا نگه داشتن پاها در حالت نشسته، انجام نرمش‌های سبک مچ پا (مانند حرکت دادن کف پا به بالا و پایین) و نوشیدن مایعات کافی نیز از اقدامات ساده‌ای هستند که احتمال لخته‌شدن خون را کم می‌کنند.

یبوست نیز در سالمندان پس از عمل به دلیل کم‌تحرکی و مصرف داروهای مسکن شایع است. تنظیم رژیم پرفیبر (میوه و سبزیجات، سوپ سبزیجات، آلو) و تحرک بدنی به جلوگیری از یبوست کمک می‌کند. در صورت تجویز پزشک، استفاده موقت از ملین‌ها یا نرم‌کننده‌های مدفوع هم می‌تواند مفید باشد تا بیمار دچار زورزدن و فشار اضافی (به‌ویژه در جراحی‌های شکمی) نشود.

نکته مهم دیگر، تغییرات وضعیت روانی سالمند است. برخی سالمندان پس از جراحی دچار حالت سردرگمی، گیجی یا حتی دلیریوم (روان‌آشفتگی حاد) می‌شوند. علائمی مانند بی‌قراری شدید، توهم، اختلال در تمرکز و تغییرات ناگهانی در رفتار ممکن است مشاهده شود. این حالت می‌تواند چند روز تا چند هفته ادامه یابد و مراقبت ویژه را می‌طلبد. خانواده و پرستار باید ضمن حفظ آرامش خود، محیطی امن و آرام برای بیمار فراهم کنند و در صورت شدت گرفتن علائم حتماً موضوع را با پزشک درمیان بگذارند. حمایت عاطفی، صحبت کردن با لحنی آرام‌بخش، یادآوری زمان و مکان به بیمار (مثلاً “شما در خانه خودمان هستید، امروز پنج‌شنبه است”) و اطمینان‌بخشی مکرر می‌تواند به کاهش شدت دلیریوم کمک کند. پزشک نیز ممکن است داروهای آرام‌بخش یا خواب‌آور ملایمی برای کمک به بیمار تجویز کند.

نقش خانواده در مراقبت پس از جراحی

خانواده نزدیک‌ترین و دلسوزترین مراقبان سالمند پس از عمل هستند و نقشی بی‌بدیل در بهبود وی دارند. آموزش دیدن خانواده درباره نیازهای بیمار, برنامه دارویی, تمرینات لازم و علائم هشدار, بخش مهمی از مراقبت است. بهتر است یکی از اعضای خانواده (فرزند یا همسر سالمند) هنگام ترخیص در بیمارستان حضور داشته باشد و تمام توصیه‌های پزشکان و پرستاران را یادداشت کند. سوالات و ابهامات را همانجا بپرسید تا در منزل دچار سردرگمی نشوید.

در خانه، تقسیم وظایف بین اعضای خانواده می‌تواند از فشار کار بکاهد. برای مثال یک نفر مسئول آماده کردن غذاهای رژیمی باشد، فرد دیگری رسیدگی به پانسمان و داروها را عهده‌دار شود و شخصی نیز هماهنگی نوبت‌های پزشک و فیزیوتراپی را دنبال کند. البته هماهنگی مداوم بین اعضا ضروری است تا همه از وضعیت روز بیمار مطلع باشند.

از طرفی، نظارت هوشمندانه بر سالمند بسیار مهم است. خانواده باید تغییرات وضعیت او را به دقت زیر نظر بگیرند؛ مثلاً اگر فشار خون یا قند خون وی بالاتر از حد معمول رفت, اگر درد جدیدی بروز کرد یا خلق‌وخویش دچار تغییر محسوسی شد، باید سریعاً ارزیابی و رسیدگی شود. ارتباط مستمر با پزشک معالج یا یک پرستار حرفه‌ای برای مشورت گرفتن در مواقع لزوم می‌تواند خیال خانواده را راحت‌تر کند.

با تمام این‌ها، نباید از فشار روحی و جسمی بر خود خانواده غافل شد. مراقبت ۲۴ ساعته از یک بیمار, هرچند عزیز و محترم, کاری بسیار پرمسئولیت و خستگی‌آور است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که اطرافیان بیمار در چنین شرایطی در معرض افسردگی، خستگی مزمن و فرسودگی قرار می‌گیرند . احساساتی نظیر گناه (“آیا به اندازه کافی خوب انجام می‌دهم؟”) یا درماندگی (“دیگر توان ندارم”) در مراقبان خانوادگی شایع است. از این رو اعضای خانواده باید مراقب سلامت روان و استراحت خود نیز باشند. در صورت امکان، شیفت‌بندی بین چند نفر انجام شود تا کسی دچار استهلاک نشود. استراحت‌های کوتاه، خواب کافی و تغذیه مناسب برای خود مراقبان هم اهمیت دارد. اگر احساس کردید مراقبت از سالمند دارد از توان‌تان فراتر می‌رود، بهتر است بی‌درنگ به فکر گرفتن کمک باشید و این مسئله هیچ ایرادی ندارد؛ چرا که رفاه و سلامت خود شما هم شرط استمرار مراقبت مطلوب از عزیزتان است.

استفاده از خدمات پرستاری در منزل

در بسیاری موارد، خانواده به تنهایی نمی‌تواند از پس تمامی نیازهای بیمار برآید؛ خصوصاً اگر سالمند دچار عوارض پیچیده یا محدودیت‌های خاص باشد. حضور یک پرستار مجرب در منزل نه تنها از لحاظ علمی به نفع بیمار است، بلکه بار روانی مسئولیت را نیز از دوش خانواده برمی‌دارد. پرستار سالمند با دانش تخصصی خود می‌تواند وضعیت بیمار را لحظه‌به‌لحظه ارزیابی کرده و هر گونه نشانه غیرعادی را زود تشخیص دهد. او با مهارت در انجام تزریقات، تعویض پانسمان، فیزیوتراپی در منزل و سایر مراقبت‌های بالینی، کیفیت نگهداری از سالمند را به سطح بالاتری می‌رساند.

علاوه بر این, پرستار به عنوان همدم و همراه سالمند عمل می‌کند و با صبر و حوصله به نیازهای روحی او پاسخ می‌دهد. تحقیقات نشان داده حضور یک مراقب دلسوز در کنار سالمند می‌تواند احساس تنهایی و اضطراب او را کاهش دهد و به بازیابی سلامت روانی‌اش کمک کند. ضمن آنکه پرستار حرفه‌ای با انجام کارهای ضروری مانند مراجعه با بیمار به مطب پزشک, یادداشت دستورات پزشک و حتی کمک در امور خانه (تهیه غذا, خرید دارو و…) عملاً به عضو موثری از تیم مراقبت بدل می‌شود. این موضوع فرصت بیشتری به اعضای خانواده می‌دهد تا انرژی خود را صرف ارتباط عاطفی و دلجویی از سالمند کنند, نه صرفاً امور مراقبتی طاقت‌فرسا.

شاید برخی خانواده‌ها نگران هزینه‌های به‌کارگیری پرستار در منزل باشند، اما باید این را نیز در نظر گرفت که مراقبت ناکافی ممکن است منجر به عوارض جدی و بستری دوباره سالمند در بیمارستان شود که به مراتب پرهزینه‌تر و دشوارتر است. در واقع استفاده از خدمات پرستاری در منزل یک سرمایه‌گذاری برای حفظ سلامت عزیزتان و آسایش خیال خودتان است.

موسسه پرستار سالمند به عنوان یکی از بهترین مراکز پرستاری سالمندان پس از عمل جراحی در منزل شناخته می‌شود. کافیست با مشاوران ما تماس بگیرید تا ضمن دریافت راهنمایی رایگان، در کوتاه‌ترین زمان مناسب‌ترین پرستار برای شرایط سالمندتان به شما معرفی شود. اولویت ما آسایش و سلامتی سالمند شما و کسب رضایت کامل شماست؛ چنان‌که از اولین تماس تا آخرین روز خدمات، بر این تعهد پای‌بند هستیم.

تماس و مشاوره تلفنی: ۶۶۱۷۷۸۸۲-۰۲۱